sexta-feira, 16 de junho de 2017

Carta de Ramón Cabanillas 12



As comunicacións entre Ramón Cabanillas e Enrique Peinador comezan a espazarse despois da intensidade dos primeiros días en Madrid. De novo en xuño de 1922, o poeta responde á carta do amigo desde o Centro de Galicia en Madrid, onde exerce como profesor de galego con pouco éxito.

CENTRO DE GALICIA. MADRID
SECCIÓN DE ESTUDIOS

25 do Sanxuán

Sr. D. Enrique Peinador

Meu querido Enrique:

Recibín a seu tempo a tua carta, o xiro dos libros e a fotografía da rolada de San Cibrán de Mouriscados: sairá no número que se está emprentando de “As Roladas” con un “ordenamento” que pode servir para as demáis.

Estou que abalo de enleadas e traballos, abafado de calor e cheo de noxo n-este Madrí dos meus pecados, mais non hai que lle faguer.

Como non quero metelo no medio dos traballos en proyeuto vou ver si sai esa letanía que arelas: a mostra que me mandas e unha cuarteta de versos de seis sílabas e a ela me axunto: si non saisen o teu gusto, esquirbeme axiña decíndome onde esta a dificultade do encaixe na música.

Sabes canto te quere teu irmán
Cabanillas 


Na carta anterior, de 30 de abril, o poeta pedía a Peinador que se sumase á iniciativa cultural das Roladas, organizando grupos de cativos que debían pescudar na contorna as manifestacións da cultura popular galega como por exemplo o folclore, os costumes ou a toponimia.

Por impulso de Peinador constitúese a Rolada denominada “Luar” na escola de San Cibrán de Mouriscados, en Mondariz.

A expresión do “Madrí dos meus pecados” non é nova. Cabanillas usouna tamén nunha carta enviada a Álvaro Cebreiro desde a capital pedíndolle debuxos para ilustrar os seus libros.

Mañán ou pasado che mandaréi os libriños: non o fixen xa porque estou cheo de traballo e trapalladas n-este Madrí dos meus pecados. (1)

Cabanillas fala así da “vila charca” ou “vila podre”, expresións usadas polo poeta e, por extensión, habituais na fala común do galeguismo nestes anos, onde ficou empantanada a súa vida logo de deixar a terra á procura dun futuro mellor.

Ramón Cabanillas. Crónica de desterros e saudades. Luís Rei. Galaxia. Vigo. 2009.