segunda-feira, 15 de maio de 2017

Carta de Ramón Cabanillas 10



Case un mes despois da última carta enviada, Cabanillas escribe de novo a Enrique Peinador o 21 de novembro de 1921.

Sr. D. Enrique Peinador

Querido Enrique:

O demo do libro que ¡ô fin! xa está arrematado e non fai falla mais que coselo, doume mais traballo emprentalo que esquirbilo. De ehí a miña demora en darche contesta: agora, poréime a faguer as tuas encargas con toda presa e con toda boa voluntade e cariño, que, para min, ninguén é mais merecente d-elas.

Ô Leonardo véxoo caseque todol-os días, e ten por certo que é das miñas amistades eiquí a que sinto mais fondamente: estóu n-un todo conforme co-a sua maneira de ver as cousas galegas e paréceme que é o único que está orientado.

Teño moitas cousas de que falarche e si vou pol-as navidades a casa, vereite un día.

Teu de cote, c-o corazón,

R Cabanillas
¡Terra a nosa!
Nov. 21.

A segunda edición de Vento Mareiro saíu do prelo o 15 de novembro de 1921 no obradoiro de Juan Pueyo, na rúa Luna, 29, presentada pola editorial Galatea na colección Biblioteca Galicia.

A portada é obra de Castelao e os debuxos interiores de Álvaro Cebreiro.

Este libro foi o de maior tirada dos que Cabanillas publicou ao longo da súa carreira literaria e o que acadou maior difusión. (1)

O poeta fala tamén na súa carta do deputado electo polo distrito de Chantada Leonardo Rodríguez, quen tamén participou activamente na xestión do Centro Galego de Madrid, ao cal estivo vinculado Cabanillas como profesor de galego. Tamén sabemos por cartas anteriores que o elemento decisivo para establecer a fluída relación entre os dous foi a mediación de Enrique Peinador.


Cabanillas exerceu como secretario persoal do deputado conservador, membro da familia besadista e que non obstante simpatizaba cos líderes nacionalistas, manifestándose próximo ás teses rexionalistas.

Ramón Cabanillas. Crónica de desterros e saudades. Luís Rei. Galaxia. Vigo. 2009.

Sem comentários:

Enviar um comentário